Wprowadzenie

Bóg nadal uśmiecha się poprzez oblicze Matki Scholastyki, która naśladowała Jezusa Mistrza jako Jego uczennica.
Kobieta pokorna i żarliwa pozostawia nam w dziedzictwie świadectwo, że pięknie jest przebywać z Bogiem. Oto sekret pogodnego uśmiechu Matki Scholastyki zachowywanego przez lata, ukrywanego w ranach niemałego cierpienia serca. Jej radość rodzi się z wiary, jako ufne powierzenie się w ręce Boga.
Matka Scholastyka przeszła pustynię przemiany. Od pierwszego wyboru, który skłonił ją do zawołania: Panie, tylko Ty!, aż do złożenia całkowitej ofiary z siebie, doświadczała nieustannej radości osoby, która bezinteresownie poświęca się służbie.   
Także w najcięższych doświadczeniach Matka Scholastyka nie pogrążała się w smutku, nie użalała się, nie czuła się ofiarą, ale pozwoliła, aby dynamizm radości chrześcijańskiej wypełnił serce i malował się na jej obliczu.
Sekret tej nieustannie trwającej radości, będącej dojrzałym owocem Ducha Świętego, tkwi w miłości, która oddaje się w apostolstwie, aby inni mieli życie.
Jak pięknie zostało zrealizowane życie tej kobiety konsekrowanej Bogu, które nie traci sensu, ponieważ czerpie ze źródła światła pochodzącego z Eucharystii i przyobleka się w prostotę i piękno!
Ale czy my jesteśmy jeszcze dzisiaj zainteresowani tą radością Ewangelii?

S. M. Regina Cesarato
Przełozona generalna
Sióstr Uczennic Boskiego Mistrza