Jak stać się świętymi

Świętość zawiera się w czynieniu dobra, nie chodzi o robienie czegoś nadzwyczajnego, lecz o dobre spełnianie tego co do nas należy, bez wynoszenia się, bez letniości, z miłości do Boga.
Nie ufać sobie, ufać natomiast Bogu. Pokora i zaufanie kształtują świętość duszy. Pan chce nas nią obdarzać, obdarzać, obdarzać! Przyjmijcie ją, lecz pamiętajcie, że Bóg nie może obejść się bez tego, by wszystko było czynione tylko i wyłącznie dla Jego chwały.
Ojciec Niebieski jest o wiele, wiele lepszy niż ziemscy ojcowie. On da wam swego ducha, da świętość, której pragniecie jeśli będziecie o nią z ufnością prosić. Wszystko inne da wam o tyle, o ile będzie służyć Jego chwale i waszemu dobru.
Modlitwa powinna rodzić się właśnie z tego: potrzebować Boga, aby bardziej się z Nim zjednoczyć, aby się doskonalić, aby zyskiwać dobro, aby każdego dnia osiągnąć choć trochę z tego, czym jest świętość czyli miłość Boga i miłość do sióstr, miłość bliźniego. Są to dwa przykazania, które dobrze wypełnione, prowadzą do świętości.
Boski Mistrzu, «doce nos»: ucz nas mądrości świętych, która pochodzi od Ducha Świętego i prowadzi do świętości.
- Z nauczania bł. Jakuba Alberionego do sióstr Uczennic Boskiego Mistrza -

Świętość w zwyczajnym życiu

Matka Scholastyka pisząc do sióstr nigdy nie zapominała o dodaniu jakieś myśli zachęcającej ,aby dążyć  do świętości. Były to rady, wypływające z księgi jej życia, proponowała przejście drogi, którą sama pokonała, będąc zawsze gotową do podania ręki, by kroczyć razem.

Idź do przodu w radości i w codziennym życiu, każdego dnia spełniając dobrze twoje obowiązki, nigdy niczego nie odmawiając Jezusowi. (1948 r.)
    Kto chce zostać świętą ma ku temu zawsze wiele okazji , dzisiaj tak samo jak kiedyś, każdy na własnym polu działania: nie wszystkie w ten sam sposób, lecz każda niech szczerze okazuje Bogu swoją miłość, wypełniając ochotnie i wspaniałomyślnie własne obowiązki, bez demonstrowania ile może kosztować wierność temu. Lecz niech właśnie konieczność ponoszenia ofiary stanie się źródłem radości, gdyż daje nam okazję ofiarowania tego Panu, stając się znakiem naszej miłości do Niego. (1968 r.)
Nie zniechęcajcie się nigdy napotykając przeciwności i trudności, ponieważ one właśnie są rzeczami najbardziej pożytecznymi dla naszego uświęcenia i Pan daje te łaski tylko tym duszom, które bardziej miłuje. (1933 r.)

Matka M. Scholastyka Rivata